Bir'e Bir

Bu üstünlük hırsı oldukça

kimse kalamayacak birebir

ya yenecek yalnızlığını

bir sıfır

ya da yalan aşklarda kazanacak

ikiye bir

kalkacak "paylaşmak" tedavülden 

kalpler bencilliğe esir

gün gelecek

aşkı masallardan okuyacaklar

bir bir

..........

Bir Düşün Peşinde

Özlem dediğin 

kanadı kırık bir kuşun

gözlerinde parlayan gökyüzü

en son kimi özledin bu kadar

özledim demek bir laf

her aşkın ilk sayfasında var

hiç perde ettin mi ?

gözlerinin önüne bir yüzü

dünyayı o perdenin arkasından

hayranlıkla seyrettin mi ?

bir düşün

uyan bencillik uykusundan

her sonu olmalı bir düşün

eşekler bile beraber gezer

yalnızlık korkusundan! 

Bin Yıllık Ayrılık

Ben sana alışkınım 

sensizlik de nereden çıktı

ne kadar yabancı

kusura bakmayın biraz şaşkınım

omuzlarımdaki hüzün sanki bin yıllık

bilmem ki nasıl yaşanır ayrılık

daha önce hiç kimseyi

unutmak zorunda kalmadım

...

Bir sırası vardır elbet

ölmeden hüzne gömülmenin

bu sırasız ayrılığın ardından

bir şişenin sarhoşluğuna karışıp

yıldızlarda adını bulmalıyım önce

ağlamalıyım baş harfini görünce

masaya konulduğu gibi 

kalmalı tabaktaki yemek

yaşamalıyım az su az ekmek

boşlukta çizdiğim hayaline dalıp

susmalıyım uzun uzun

acı gülümsemeliyim gerçek diye aldanıp

kül tablasına yaptığım külden kalede

içinde sen olan masallar yaratmalıyım

bir nefesle çıkmalıyım atımla yokuşu

sen kalenin tepesindeki prenses

ben küllerinden doğmak isteyen anka kuşu

belki üşümeliyim yalnızlıktan tir tir

dudağımda bir dua olmalı tek nefes:

" Tanrım ölene dek bu ayrılığı geciktir "

belki de karanlığı sevmeliyim

bir çiçek gibi güneşe küskün

aydınlığa sırtımı dönmeliyim 

unutmalıyım

unutmalıyım ama

önce gözlerimi soğutmalıyım

Beklersen

Ne değişir ki tek bir gecede

parıltılı bir yıldız kayar belki

karanlık eklenir karanlığa

sanki eksikmiş gibi

bir aşık daha boğulur tek hecede

yenik düşer sessiz bir yalnızlığa

hüzün eklenir hüzne

sanki ilkmiş gibi

...

Ne anlatılabilir ki tek bir hecede

burnu havada cümleler kifayetsizken

boynu bükük susan hep bizken

ikimizken

bir hece kadar daha 

dilin dönecek olsa

ne derdin dersen

Sen derdim en son

Sen

beklersen

....

Ne değişir ki bir gecede

hayaller hep anlık

gece hep karanlık

uyuduğunda teksen

uyandığında da tek olacaksın

bekle

ne kadar beklersen

... 

Gecenin Kısır Vakti

Sabah biraz gecikti

gecenin kısır vakti

çok geç her şey için

sormak için "Niçin?"

sokakta sadece 

parlayan yıldızlar 

ve zırlayan yalnızlar

var bu gece

...

bir yıldız göz kırptı

belki de en yalnızı

gözüne çarptı

sordu 

var mı bir dileğin?

dedim 

al canını feleğin

durdu

kıpırdamadan öylece

hayallerimi doyurdu

Ben ve Gece Susuyorduk

Ben konuşuyordum yalnız

gece susuyordu

bir parça ay 

kaçıncı kez boş kaldığını unutmuş

nemli bir bardak

küle dönmüş yarım bir sigara

ve yalnızlıktan fazlası 

yoktu masada

hayalin beliriyordu apansız

ay ışığından da parlak

masanın ucunda duruyordu

bir kelebek konuyordu

yüzünün kıyısına

ömrü uzuyordu

gece konuşuyordu yalnız

ben susuyordum

düşüp kırılıyordu o nemli bardak

uzaklaşıyordu hayalin

o son gidişinin tiyatrosunu izliyordum

çaresizlikten fazlası 

yoktu masada

kaçıyordu kelebek

gittikçe soluyordu renkleri 

bir parça ay 

avuç dolusu kül

ve cam kırıklarından başka

hiçbir şey kalmıyordu geride

ben ve gece susuyorduk

artık

içimizden küfrediyorduk aşka

Soğuk Loş Etkisi

Nasıl yaşayacaktım

O olmasa

Nasıl başaracaktım

Uzayan gecelerin sarhoşluğunu yenmeyi

Olmasa

Kuytu köşelerdeki yalnızlığın soğuk loş etkisi

O olmasa

kuru bir ekmeğin 

boğazı acıtan o yoksulluğu 

kalırdı ellerimde

olsa olsa

Çığlıksız Bir Elveda

Sonbahar geldiğinde

sararan yaprakların

intiharını izleyeceğim

birer birer düşecekler

çığlıksız bir elvedayla

ayaklarımın dibi 

toplu bir mezarlık

yeşil günlerin 

kaybolmuş izleriyle

Sen gittiğinde
kendi sonbaharımı 
sarı yapraklarıyla örteceğim
ıssızlığın ortasındaki
yalnız bir ağacın

...

sensiz olmaz ki

yazı beklemeyeceğim 

yalnızlık içime sinmeyecek

ama ne çare

yeşilden sarıya dönen

bir hayat

sarıdan yeşile

dönmeyecek

..

gitme

yeşili çalma benden
bir kez öldüm
ölemem yeniden

sensiz sapsarıdır cehennem

terk etme

Kış Mahkumu

Çok zor bu sefer gitmek

uzun bir göç hikayesine benziyor

bir yüreği terk etmek

ömrü küçük su birikintilerinde geçmiş

yaralı bir kuşun

dev bir okyanusa karşı gelmesi gibi

içindeki son yamalı umutlarıyla

.....

Bir ucundan ölüm çekiştiriyor

diğer ucundan kalım 

terk ederken soğuğun vurduğu bir yüreği
umutları pekiştiriyor

sıcak bir diyarın hayali

....

Uzun bir göç hikayesi

ufka doğru uçuyor

yazı arayan bir kış mahkumu

rüzgarın yönü aksi,  şeytan aksi

ama hala sımsıkı avuçlarında

zamanın kumu

İçi Boş Aceleler

Ne kadar hızlı yürüyoruz bugünlerde

içi boş acelelerde daire çiziyoruz

hep başladığımız yerde

boşa tüketilen nefeslere üzülüyoruz

o kadar dar ki çizdiğimiz daire

içine kendimiz sığıyoruz yalnız

tek kişilik dairelerde yalnız

ve sessizliğin vahametinden korkmadan 

cesurca yaşıyoruz

.............

mesafeyi bebeğinde taşıyan gözlerimiz

seçe seçe bakıyor suratlara

dünyaya gözlerini yeni açmış

bir bebek kadar boş ve habersiz

tokalaşacak vaktimiz dahi yok

ellerimiz değmeden ellere

el değmemiş yabancılıklara koşuyoruz

umursamazlık akıyor paçalarımızdan

kimin umrunda

kim kimin umrunda ?

ne olmuş ki

her köşebaşında sokak lambası varsa

biz ışıkta da kayboluyoruz

adımlarımızın hızıyla yarışırcasına

Gölge

Ne vakitli vazgeçtim inanmaktan

Oysa gerçek sanmıştım o yüzleri

Şimdi hepsi yabancı

Ziyan olmuş aşklar gibi

Umuma açık gönüllerde

................................................

Vakitsiz söndü bu ışık

Oysa bir tek gölgemdi dostum

Şimdi o da kayıp

Aşkı arayan ruhlar gibi

Yalana açık denizlerde

................................................

Ne vakitti bilmem

Duydum ruhumu

Dudağındaki son isteği duyar gibi

İlmiği boynunda bir mahkumun

Okyanusta bir balıktır insan

  

       Doğduğunda insan bir başınadır ya hani. O sınavlarla, derslerle, pişmanlıklarla dolu hayatın verdiği ilk mesaj budur işte. Doğarken ilk nefesteki yalnızlık. Ama doğasında var insanın baş kaldırış. Kabullenmez asla. Mıknatıs gibi çekmek ister herkesi yanına. Düşerken tutanı olsun ister. Anlatırken dinleyeni, severken seveni olsun ister. Gizemli yanları vardır ya insanın, paylaşmak ister. Anlatınca sırlarını bir saklayanı olsun ister. Sorun şurada başlar ki kesişir herkesin istekleri. Kimse esasında tutan olmak istemez, tutanı olsun ister. Kimse esasında dinlemek istemez, dinleyeni olsun ister. Kimse sevmek istemez seveni olsun ister. Çünkü herkes önce ve en çok kendini sever. Okyanusta balıktır insan, büyük balıktan kaçarken küçüğü kovalayan. İşte o yüzden yalnızdır herkes. Birlikte mutludur herkes, birlikte keyiflidir ama herkes doğduğu gibidir.
       Hafta sonu kalabalık bir caddede yürüyen bir yalnızlıktır insan. Stadyumda omuz omuza sevdiği takımı destekleyen binler arasındaki yalnızlıktır. Kalabalık bir eğlenceden eve döndüğünde yatağına uzanan yalnızlıktır insan. Metroya binmek için bekleyen kalabalık arasındaki yalnızlıktır. Aynaya baktığında gördüğü yalnızlıktır insan. Ölürken son nefesteki yalnızlık..