Bir'den İki

Canım kardeşim'e..

Sen doğdun

silindi karanlık yeryüzünden

iyi ki..

iki koca adam var artık tek beden

bir'den iki

madem ki 

başladı hikayemiz aynı karında

şu çivisi eksik hayatın

yazında kışında baharında

bugün de yarın da

birlikteyiz

Ne çabuk büyüdük

deniz aldı götürdü kumdan kalelerimizi

salıncaklarımız kırık dökük

bu yaştayız diye oyun da mı yasak

ayıpsa ayıp

son bir oyun oynayalım seninle

ve sırtımızı dönüp oyunlara

susalım sonra

bir iki üç "tıp"..

Kolay sanma abilik

seninkinden kutsal olmasın

o da bir meslek 

mutluluk asla masal olmasın

sen hep gül 

sen gül ki aydınlık kaybolmasın

ah benim aslan doktor'um

ellerine "sağlık"..

Aşka "Sen" Diyebilmek

Sana teşekkür etmek istiyorum. Uzadıkça uzayan cümleler kurup, susuzluktan kurayana kadar dilim damağım yere göre sığdıramamak istiyorum seni.

Gözlerinle bana ışık olduğun için
Ruhumu titreten o ipek sesinle gönlüme huzur kattığın için
Pamuk ellerinle beni sarıp sert rüzgarlara bırakmadığın için
Omzunda başımı koyacak o yeri her zaman içtenlikle sakladığın için
Güzelliğinle bana yeryüzünde cenneti yaşattığın için
İnsanların ağız dolusu laflara sığdıramadığı aşkı, bana tek kelimede yaşatma fırsatı verdiğin için..Aşka "sen" diyebildiğim için..

Sana ne kadar teşekkür etsem az, sensiz geçen bir an bile fazla gelecek yaşadığım müddetçe..

İyi ki doğdun kollarında ölmeyi istediğim tek insan..

Sonbahardaki Yeşil

Canım kardeşime ithafen..İyi ki doğdun..

Kızamazsın da artık

bana şiir yazmadın abi diye

ama inan en kolay yazdığım şiir olacak

çünkü kendime yazıyormuşum gibi gelecek

kelimeler kendini salacak

çocukken üstümüzü örten yorgan gibi

aynı kanepenin üstünde

......

iyice yaklaştır burnunu

taşıyor kelimeler

sobamızın üstünde pişen

o unutamadığımız kestane kokusunu

bilirsin kardeşim

hayat gölgeli bir sahne

ışıklar geçici ve sahte

ve biz

kimi zaman mutluyu oynadık

kimi zaman neşeden yoksunu

sorarsan ki özde neyiz ?

iki dik omuz birbirine sadık

.......

Sen olmasan

sevemezdim sonbaharı

içinde  son olan ne varsa

bana uzak olmalı

sen doğmasan

çekemezdim bu mevsimi

adındaki baharsa

yapraklar yeşil kalmalı

.......

ah be kardeşim

çok sevemedin bu kurdeleli lafları

ama şimdi sadeliğin sırası değil

çünkü sen bu kalbin yarısı değil

tamamısın

kaç oldu ki yaşın ?

ne fark eder

hep benden küçük kalacaksın

hep aynı göz bebeklerimdeki resmin

büyüse de ellerin

şunu bil ki

en eşsiz duygulardan ilki

kardeşlik

....

unutma kardeşim

uyumayı kanepelerde

yanyana öğrenen iki çocuk

iyi bilir çekip de yatmayı

ve çıkarır lügatından

çekip de gitmeyi

işte bu yüzden biz

daha nice sonbaharlarda beraberiz