Çaresizler Yokuşu

Gideli kaç yıl oldu

Kaç ben öldü ? ..

Saklıyorum seni hala

Bir çocuğun "baba" deyişinde

eve gelen sıcak ekmek kokusunda

Bekliyorum baba

Sessizce çaresizler yokuşunda

Elim yüreğimde bekliyorum 

Sesin olmalıydı bu sokaklarda 

Elimi toprağına değil

Yüzüne sürmeliydim

Görmeliydim baba

Bahçendeki çiçekleri değil

Seni görmeliydim.

Ruhun şad olsun babam..

Yapraklarında Kurşun İzi

Savaşın ortasında bir fidan

İzler öylece kıpırdamadan

Kurşun izleri taşır 

Barut kokan yapraklarında

Büyüdüğünde

Nasıl yazılır gövdesine

Baş harfleri aşkın

Umutları aşıkların?

Oysa ki her ağaca

Gölge olmak yakışır

Masalsı sevdalara

..........

Sırıtan Bir Veda

Bir " hoşgeldin" değildir asla

ya da bir "seni seviyorum"

söylenemez tek nefeste

derin bir yutkunmanın ardında

saklanır kederden bir kafeste

öyle bir çırpıda yazılamaz

hiçbir bilek bu kadar güçlü olamaz

dilim dönmez

elim inmez

büyüdükçe büyür zaman

karalar iner sol yanıma

gökyüzünün siyahından

yıldızsız, parıltısız

safi katran

bir cümle daha biter

nokta koyulmadan

....

iki kelimelik uzunca bir cümledir

"Güle güle"

gülmek bu kadar mı sırıtır

bir cümlede

Kaybettik Sevdikçe

Artık sevmiyorum hiç kimseyi

kimi sevdiysem

kimi aldıysam gözlerimin içine

ya benim dünyamın 

ya da bu dünyanın

dışına çıktılar 

göçüp gittiler

bir daha dönmemek üzere

kayboldular

omzumda bir el :

kaybettik dediler

anladım

kaybettik sevdikçe

....

doluydu gözlerim 

taştılar

bedenimi aştılar

ıslak bir çığlıkla

...

geride bomboş bir dünya

bomboş bakan bir çift göz

bıraktılar

söz dedim söz

sevmeyeceğim hiç kimseyi

artık

dolmayacak gözlerim

belki de 

olmayacak gözlerim

bu sefer kazanacağım

....

Sırası Değil

Yalan yok

ne varsa zamanla olur

zamanla büyür insan

zamanla görülür

zamanla çözülür

zamanla ölür

bazen de zamansız

ne zamanla olur ne zamansız

ve ne zaman'la başlar

cevap arayan çaresiz sorular

ne zaman sorsan

sırası değildir

zamanla da gelmez sıran

sırası asla gelmeyecek

uzunca bir kuyruğu beklersin

zamanla büyür başı buyruk acın

avutmak isterdim seni

hafiflesin diye kuyruk acın

yalan çok

ama şimdi sırası değil

Bardak Boş

Boş bir bardak duruyor

bir ayağı aksak

yorgun bir masanın üstünde

umut, çaresizlikten üstün de

saatler neden hüsrana vuruyor?

soru işaretleri büyüyor

paslı bir iğne gibi

kalbe yürüyor

susuzluk ortalığı kavuruyor

neşeden de ses yok hüzünden de

...

nereden bakarsan bak

nasıl bakarsan bak 

kiminle bakarsan bak 

boş işte o bardak

bir hayat düşünün

susamak bile yasak

Ben > Dünya

Benden büyük değilsin dünya

ne zaman çevirsem gözlerimi

uzanıyorsun ayaklarımın altında

içimdeki ses basıyor çığlığı

hayatını yaşa!

üstüne basa basa

bırakıyorum izlerimi

dolaşıyor olsam da çıplak ayakla

yummalıyım ki gözlerimi hayata

sen üstte kalasın ben altta