Hani Olur da

Sarıya çalmadan önce son kez gülümseyen

yeşil bir yaprak gibi bırak kendini rüzgara

düşeceğini bile bile keyif al hayattan

soğuk yalnızlığını hisset boşluğun

küçük bir dua olsun dudağında

düşerken bile çok geç değildir bazen

umuda bir şans daha ver yeniden

hani olur da rüzgar ters eser

ortasında bulursun kendini mutluluğun

Beklersen

Ne değişir ki tek bir gecede

parıltılı bir yıldız kayar belki

karanlık eklenir karanlığa

sanki eksikmiş gibi

bir aşık daha boğulur tek hecede

yenik düşer sessiz bir yalnızlığa

hüzün eklenir hüzne

sanki ilkmiş gibi

...

Ne anlatılabilir ki tek bir hecede

burnu havada cümleler kifayetsizken

boynu bükük susan hep bizken

ikimizken

bir hece kadar daha 

dilin dönecek olsa

ne derdin dersen

Sen derdim en son

Sen

beklersen

....

Ne değişir ki bir gecede

hayaller hep anlık

gece hep karanlık

uyuduğunda teksen

uyandığında da tek olacaksın

bekle

ne kadar beklersen

... 

Atlı Karınca

Bir karıncayı bile

incitmedim diyorsun

koca bir yalan!

sen değil miydin ? 

içindeki çocuğu öldüren

o ellerle

....

Kayboldu o çocuk sesi

hiçbir şey almadı giderken

bir atlı karınca yetti

binip uzaklara gitti

....

Şimdi soğukluğunu koruyan 

o ellerin

yaşlandığında titremesi

belki de bu yüzden

Gecenin Kısır Vakti

Sabah biraz gecikti

gecenin kısır vakti

çok geç her şey için

sormak için "Niçin?"

sokakta sadece 

parlayan yıldızlar 

ve zırlayan yalnızlar

var bu gece

...

bir yıldız göz kırptı

belki de en yalnızı

gözüne çarptı

sordu 

var mı bir dileğin?

dedim 

al canını feleğin

durdu

kıpırdamadan öylece

hayallerimi doyurdu

Ben ve Gece Susuyorduk

Ben konuşuyordum yalnız

gece susuyordu

bir parça ay 

kaçıncı kez boş kaldığını unutmuş

nemli bir bardak

küle dönmüş yarım bir sigara

ve yalnızlıktan fazlası 

yoktu masada

hayalin beliriyordu apansız

ay ışığından da parlak

masanın ucunda duruyordu

bir kelebek konuyordu

yüzünün kıyısına

ömrü uzuyordu

gece konuşuyordu yalnız

ben susuyordum

düşüp kırılıyordu o nemli bardak

uzaklaşıyordu hayalin

o son gidişinin tiyatrosunu izliyordum

çaresizlikten fazlası 

yoktu masada

kaçıyordu kelebek

gittikçe soluyordu renkleri 

bir parça ay 

avuç dolusu kül

ve cam kırıklarından başka

hiçbir şey kalmıyordu geride

ben ve gece susuyorduk

artık

içimizden küfrediyorduk aşka

Sarı Mavi Beyaz

Vuruyor gökyüzü gözlerinin kıyısına

bulutlardan kale yapıyorum

kovup rüzgarları

ki kalmayalım gökyüzünde göçebe

yıldırımdan çitler koyuyorum etrafına

bir tek kuşlara yer var

şarkılar kulağımızdan eksik olmasın istiyorum

o kadar büyük ki bahçemiz

güneş, sarı bir lale kalıyor ortasında

bahçemizde hiç güneş batmıyor

omzunda uzanan bir tel saçı alıp

bağlıyorum güneşi buluttan çatımıza

.........

bir hayal kuruyorum sarı mavi beyaz

bir hayat kuruyorum her mevsimi yaz

gözlerinin kıyısına