Uçurumun Kenarındaki Çiçek

Kimi çiçekler şanslıdır 

mutlu bir evin 

vernikli penceresinin

kenarında saklıdır

ne suyu azdır

ne toprağı

kimi ise çaresizdir

uçurumun kenarında sessiz

boşluktadır yaprağı

gözü bulutlardadır

görünüyor olsa da

yaşamaya hevessiz

umuttur tek tutunağı

su göktenken 

ve toprak yerden

dünya hepimizinken

bu adaletsizlik neden ? 

ben gidiyorum anne
içim almıyor acı gerçeği

uçurumun kenarındaki o çiçeği 

sulamalıyım ölmeden

Yağ Yağmur

Yağmurlu günlerden birinde

ayakkabılarım su içinde

içiyordum ilk sigarımı

düşen damlalar kadar hızlı

kirletiyordum temiz yanımı

yine yağmurlu bir gündü

burnumda toprak kokusu hala 

sanki dündü

ilk defa avuçlarımdaydı 

sevdiğim bir el 

yüzü sanki dolunaydı 

ay kıskandı ve söndü 

Acı bir gündü 

yanaklarım ıslanıyordu

içim yanıyordu

ve yine yağmurlu bir günde

gömdüler baba dediğimi

o gün yağmur soğutmadı yüreğimi

şimdi düşünüyorum da

yaşananlar mı unutulmaz

yoksa 

yağmur mu anlam katan

ve anıları taze tutan

yağ yağmur 

sen yağ ki 

hatırlasın bu ömür 

dünmüş gibi sanki