Boş bir bardak duruyor
bir ayağı aksak
yorgun bir masanın üstünde
umut, çaresizlikten üstün de
saatler neden hüsrana vuruyor?
soru işaretleri büyüyor
paslı bir iğne gibi
kalbe yürüyor
susuzluk ortalığı kavuruyor
neşeden de ses yok hüzünden de
...
nereden bakarsan bak
nasıl bakarsan bak
kiminle bakarsan bak
boş işte o bardak
bir hayat düşünün
susamak bile yasak
