Mahşer Günü Şaşkını

Nasıl baktın öyle!

İçimde kıyametler kopuyor

Kalbim, mahşer günü şaşkını.

Sensizlik mi zor

Yoksa yanmak mı cehennemde ?

Bir an yoksun diye geçiyor içimden

Etimden etler kopuyor!

Sırt döneceksen bir gün eğer

Ortasında bu mahşer telaşının

Sök al içimden aşkını
Ayır nefesini nefesimden
Giderken.

Yapraklarında Kurşun İzi

Savaşın ortasında bir fidan

İzler öylece kıpırdamadan

Kurşun izleri taşır 

Barut kokan yapraklarında

Büyüdüğünde

Nasıl yazılır gövdesine

Baş harfleri aşkın

Umutları aşıkların?

Oysa ki her ağaca

Gölge olmak yakışır

Masalsı sevdalara

..........

Bir'e Bir

Bu üstünlük hırsı oldukça

kimse kalamayacak birebir

ya yenecek yalnızlığını

bir sıfır

ya da yalan aşklarda kazanacak

ikiye bir

kalkacak "paylaşmak" tedavülden 

kalpler bencilliğe esir

gün gelecek

aşkı masallardan okuyacaklar

bir bir

..........

Bugün Günlerden Aşk

Aşk dedim, sordum

sığmaz dediler yere göğe

kalbimi duydum

daha var dedi vakte

sustum, hayra yordum

...

sen geldin, durdum

kalbime sordum

bak dedi bak

yere göğe sığmaz denen aşk

o gözlerin içinde

saati kurdum

vakit gözlerini gözlerim geçe

....

Ne kadar dert varsa

üstümden soydum

gözlerim değdi gözlerine

aşka doydum

...

14 Şubat.. O'na ithafen.. 

Devrik Kral

Tek cümleden, uzun bir hikaye

"sevdim"

küçük harfle başlayan

noktasız

kuralsız

büyük serüven

kendi cümlesinde başrol

her seven

ama sorsan

herkes perişan

görsen

herkes figüran

ve herkes tek cümlelik devrik kral 

bir perdedir bazen

koca güneşi kesen

gölgelerin ortasında parlar hakikat

"şah mat"

tek cümleden, kısa bir son

Bir Düşün Peşinde

Özlem dediğin 

kanadı kırık bir kuşun

gözlerinde parlayan gökyüzü

en son kimi özledin bu kadar

özledim demek bir laf

her aşkın ilk sayfasında var

hiç perde ettin mi ?

gözlerinin önüne bir yüzü

dünyayı o perdenin arkasından

hayranlıkla seyrettin mi ?

bir düşün

uyan bencillik uykusundan

her sonu olmalı bir düşün

eşekler bile beraber gezer

yalnızlık korkusundan! 

Bin Yıllık Ayrılık

Ben sana alışkınım 

sensizlik de nereden çıktı

ne kadar yabancı

kusura bakmayın biraz şaşkınım

omuzlarımdaki hüzün sanki bin yıllık

bilmem ki nasıl yaşanır ayrılık

daha önce hiç kimseyi

unutmak zorunda kalmadım

...

Bir sırası vardır elbet

ölmeden hüzne gömülmenin

bu sırasız ayrılığın ardından

bir şişenin sarhoşluğuna karışıp

yıldızlarda adını bulmalıyım önce

ağlamalıyım baş harfini görünce

masaya konulduğu gibi 

kalmalı tabaktaki yemek

yaşamalıyım az su az ekmek

boşlukta çizdiğim hayaline dalıp

susmalıyım uzun uzun

acı gülümsemeliyim gerçek diye aldanıp

kül tablasına yaptığım külden kalede

içinde sen olan masallar yaratmalıyım

bir nefesle çıkmalıyım atımla yokuşu

sen kalenin tepesindeki prenses

ben küllerinden doğmak isteyen anka kuşu

belki üşümeliyim yalnızlıktan tir tir

dudağımda bir dua olmalı tek nefes:

" Tanrım ölene dek bu ayrılığı geciktir "

belki de karanlığı sevmeliyim

bir çiçek gibi güneşe küskün

aydınlığa sırtımı dönmeliyim 

unutmalıyım

unutmalıyım ama

önce gözlerimi soğutmalıyım

Beş

Başımı döndürdüğün o gün

İşaretiydi aşka açılan yolculuğun

Ortasında şaşkın bir heyecanın

Yüzüğünü düşürmüş acemi bir aşıktım

Serçe kadar kırılgan ve tutkunu gökyüzünün

..

Nasıl da geçti beş yıl

Bir elin parmakları yetmeyecek

aşkın "sen ve ben" halini anlatmaya

ellerim ellerini terk etmeyecek

alışsa dahi

çiçekler susuz yatmaya

eller hep masum mudur sahi ?

sallanırken mesela 

bir devri kapatmaya

ilahi!

Nasıl sallansın ellerimiz

sıkılgan bir vedayla!

tutuşuyoruz sıkıca sevdayla
avuçlarımda kırışacak pamuk ellerin
vedasız, kavgasız ve ayrılıksız

Vallahi!

Dile "kolay" hakikaten... dilime hiç zor gelmez senli yılları saymak..

Bir Kadın Yaşar Bu Şehirde

Bir kadın yaşar bu şehirde

sanki

saçları bahar 

her teli bir çiçek

gözleri seher

bakınca güneş doğacak

sözleri sihir

olmaz denen olacak

...

bir adam yaşar bu şehirde

sihirli baharların seherine aşık

Ben ve Gece Susuyorduk

Ben konuşuyordum yalnız

gece susuyordu

bir parça ay 

kaçıncı kez boş kaldığını unutmuş

nemli bir bardak

küle dönmüş yarım bir sigara

ve yalnızlıktan fazlası 

yoktu masada

hayalin beliriyordu apansız

ay ışığından da parlak

masanın ucunda duruyordu

bir kelebek konuyordu

yüzünün kıyısına

ömrü uzuyordu

gece konuşuyordu yalnız

ben susuyordum

düşüp kırılıyordu o nemli bardak

uzaklaşıyordu hayalin

o son gidişinin tiyatrosunu izliyordum

çaresizlikten fazlası 

yoktu masada

kaçıyordu kelebek

gittikçe soluyordu renkleri 

bir parça ay 

avuç dolusu kül

ve cam kırıklarından başka

hiçbir şey kalmıyordu geride

ben ve gece susuyorduk

artık

içimizden küfrediyorduk aşka

Kırmızı Yüzlü Aşklar

Önce ellerimi aldılar benden

gözlerimi sonra

dokunmadan ve görmeden 

yaşanan bir aşkı izlediler
kırmızı yüzlü aşklar gibi sandılar
çok geçmeden
beyazın saflığına inandılar

kalbime uzanmak istediler

ama zordu bir günahkarın 

erişmesi kadar cennete

elleri kırıldı

bir utançtı sevdayı

sefil anlamlara yüklemek

yer yarıldı

içine girdiler

Aşka "Sen" Diyebilmek

Sana teşekkür etmek istiyorum. Uzadıkça uzayan cümleler kurup, susuzluktan kurayana kadar dilim damağım yere göre sığdıramamak istiyorum seni.

Gözlerinle bana ışık olduğun için
Ruhumu titreten o ipek sesinle gönlüme huzur kattığın için
Pamuk ellerinle beni sarıp sert rüzgarlara bırakmadığın için
Omzunda başımı koyacak o yeri her zaman içtenlikle sakladığın için
Güzelliğinle bana yeryüzünde cenneti yaşattığın için
İnsanların ağız dolusu laflara sığdıramadığı aşkı, bana tek kelimede yaşatma fırsatı verdiğin için..Aşka "sen" diyebildiğim için..

Sana ne kadar teşekkür etsem az, sensiz geçen bir an bile fazla gelecek yaşadığım müddetçe..

İyi ki doğdun kollarında ölmeyi istediğim tek insan..

Bıçağın Soğuk Yüzü

Bir başkası dokunacaksa sana

bıçak olmalı tenin

yalnız ben dokunduğumda

sıcak olmalı tenin

teninin kokusunda saklı

sırrı ebediyetin

...

Madem ki göremeyeceğim

o cennet misali yüzü

soğumalı yüreğim

sarıp sarmalarken

bıçağın soğuk yüzü

Soğuk Loş Etkisi

Nasıl yaşayacaktım

O olmasa

Nasıl başaracaktım

Uzayan gecelerin sarhoşluğunu yenmeyi

Olmasa

Kuytu köşelerdeki yalnızlığın soğuk loş etkisi

O olmasa

kuru bir ekmeğin 

boğazı acıtan o yoksulluğu 

kalırdı ellerimde

olsa olsa

Tövbe Haşa

Aciz bir kulum

tanrı ne derse kabulüm

tek günahım var

melekler sorar

Neden ?

cevap verir mi ki kelimeler

bir aşk yarattım

tövbe haşa

adı sen

çok yaşa

ve benle

Zifiri Pranga

Gece 3

yalan söylüyor saat

uzuyor yelkovan

bir köprü oluyor

sana uzanan 

adım atsam yıkılacak

halt etmiş sırat

günahlarım karanlıktan ağır

çöküyor omuzlarıma

güneş terk-i diyar

ay bu gece sağır

ayaklarımda zifiri bir pranga

Gece 3

bildiğim en büyük yalanı söylüyorum

"seni sevmiyorum"

uzuyor gece

Vakitlerden Veda

Günün aydınlık saatleri

başka bir şehrin ışıkları

demir bir parmaklık gibi

gökyüzünden inerek yeri deliyor

ellerim deliriyor

dönmek imkansız o bildik şehire

hasret koğuşunda 

çaresizlik voltaları adımlıyor

şaşkın gözlerim

artık

ayrı ışıklarla aydınlanıyor 

aynı semtin aşıkları

yüzümde saklı kuzey yıldızım

karanlık bastığında

bulacağım tek yön

sen

....

Güzel annem son kez öpüyor 

tuzlu yanaklarımdan

rüzgarla dövüşüyorum

kokusu kalsın istiyorum

alışana kadar 

aman vermiyor

kardeşim son kez kucaklıyor

iri elleriyle

ellerinde küçülüyorum

bir yarımı ona bırakıyorum

...

vakitlerden veda

ne ses var ne seda

yankısız bir boşluğa doluyorum

üstünü kapatıyorlar

gitmezsem olmazdı

gittim olmadı

Çığlıksız Bir Elveda

Sonbahar geldiğinde

sararan yaprakların

intiharını izleyeceğim

birer birer düşecekler

çığlıksız bir elvedayla

ayaklarımın dibi 

toplu bir mezarlık

yeşil günlerin 

kaybolmuş izleriyle

Sen gittiğinde
kendi sonbaharımı 
sarı yapraklarıyla örteceğim
ıssızlığın ortasındaki
yalnız bir ağacın

...

sensiz olmaz ki

yazı beklemeyeceğim 

yalnızlık içime sinmeyecek

ama ne çare

yeşilden sarıya dönen

bir hayat

sarıdan yeşile

dönmeyecek

..

gitme

yeşili çalma benden
bir kez öldüm
ölemem yeniden

sensiz sapsarıdır cehennem

terk etme

Aşk Yoksa ?

Masallarla büyüyen bir çocuk için en zoru, içindekilerin rengarenk şekerlerden yapıldığı toz pembe dünyasının kapılarını kapatarak kızılın kıyametinin ve katran karasının hakim olduğu gerçekliğe adım atmasıydı. O adımı attıktan sonra bir yol aradı. Tekrar toz pembenin masalsı ışıltısına uzanan gizli bir geçit. 

Üstünde üç harf olan o kapının karşısına ilk geldiği gün, o çocukluğundan kalma mutluluğun esintisini hissetmişti yanaklarında. O gizli geçidi bulmuştu. "Aşk" yazıyordu  kapının üstünde büyük harflerle. Kapının önünde milyonlarca farklı ayak izi vardı irili ufaklı. Herkesin bu kapıyla bir imtihanı olduğunu anlamıştı ayak izlerinden. İçeride o hayal ettiği dünya olmalıydı ki insanlar kapının önünü aşındırmışlardı uzak yollardan gelip. 

Kapıdan içeri adımını attığında ellerine bulaşan gerçekliğe ait o katran karası izlerden kurtulması çok sürmedi. Yeniden beyazın hakimiyetinin sürdüğü o temiz dünyaya dönmüştü. Masallarla büyüyen o çocuk, şimdi aşkla büyüyordu. Aşk dinlediği diğer masallardan çok farklıydı. Onu uyutan değil, uykudan uyandıran eşsiz bir masaldı. 

Öyle büyüdü ki aşkla, güneş daha küçüktü sigarasının ucunda yanan ateşten. O, bir devdi artık aşka inanan. Kapıdan girmeden önce giyindiği o gururdan yeleği bırakmıştı dışarıda.O yüzdendi güneşle dans edercesine gerçekleştirdiği hızlı yükseliş. 

Masallarda bildiği gibi aşkta da mutsuz sonların yeri olmadığını sanıyordu ta ki yavaş yavaş küçülmeye başlayana kadar. Elleri küçülüyordu zordu artık tutmak. Gözleri küçülüyordu zordu artık görmek. Kalbi küçülüyordu ağır geliyordu aşk küçük bedenine. 

Küçüldükçe yalnızlaşıyordu. Küçüldükçe yaklaşıyordu adım adım çıkış kapısına doğru. Savaşıyordu ama o kadar küçüktü ki artık elleri, elinden bir şey gelmiyordu. Toz pembe manzara yavaş yavaş koyu renklere çalmaya başlıyordu. 

Kapının dışındaydı artık. Aşksız, gözden uzak bir yalnızlıkla tanışmıştı suratına çarpan o kapının eşiğinde. Görülmeyecek kadar küçük, duyulmayacak kadar sessizdi. Kimsenin bilmediği bir kimsesiz kadar meçhul olmuştu. Çığlığı, sinek vızıltısı kadar bile görkemli değil. Un ufak oldu ve çırpındıkça kendi çığlığında boğuldu. 

Mutsuz sonla biten bir hikayenin ardından, bir dev daha yıkılmıştı aşka inanan. 

Aşk yoksa, büyümek yalan mıydı yoksa ? 

İçimdeki Boş Oda

Ne kadar tanıdıktı yüzün

ilk kez görüyor olamazdım seni

yaşadığım bunca gün

yakından görebilmek içindi sanki

hüzün çalınmamış gülümsemeni

......

Adını biliyordum söylenmeden

yankısıyla titriyordu içimdeki boş oda

dinledim hiç söylenmeden

kayıplara karıştım eşsizliğinde

öğrenmeden önce adımı

senin adın fısıldandı sanki kulağıma

bir ezan sonrası sessizliğinde

.....

seni gördüğümde ilk kez

o parkın kenarında

sustu içimdeki ses

bir anda

kokun ve teninle doldu

o bomboş oda