Ne kadar tanıdıktı yüzün
ilk kez görüyor olamazdım seni
yaşadığım bunca gün
yakından görebilmek içindi sanki
hüzün çalınmamış gülümsemeni
......
Adını biliyordum söylenmeden
yankısıyla titriyordu içimdeki boş oda
dinledim hiç söylenmeden
kayıplara karıştım eşsizliğinde
öğrenmeden önce adımı
senin adın fısıldandı sanki kulağıma
bir ezan sonrası sessizliğinde
.....
seni gördüğümde ilk kez
o parkın kenarında
sustu içimdeki ses
bir anda
kokun ve teninle doldu
o bomboş oda
