Bir Kadın Yaşar Bu Şehirde

Bir kadın yaşar bu şehirde

sanki

saçları bahar 

her teli bir çiçek

gözleri seher

bakınca güneş doğacak

sözleri sihir

olmaz denen olacak

...

bir adam yaşar bu şehirde

sihirli baharların seherine aşık

Uçurumun Kenarındaki Çiçek

Kimi çiçekler şanslıdır 

mutlu bir evin 

vernikli penceresinin

kenarında saklıdır

ne suyu azdır

ne toprağı

kimi ise çaresizdir

uçurumun kenarında sessiz

boşluktadır yaprağı

gözü bulutlardadır

görünüyor olsa da

yaşamaya hevessiz

umuttur tek tutunağı

su göktenken 

ve toprak yerden

dünya hepimizinken

bu adaletsizlik neden ? 

ben gidiyorum anne
içim almıyor acı gerçeği

uçurumun kenarındaki o çiçeği 

sulamalıyım ölmeden

Siyah Beyaz Bir Gökkuşağı

Bir terslik var bu sabah

bir eksiklik

renklerin sesi kesik

dökülmüşler sokaklara sere serpe 

can çekişiyorlar

günah

üstüne basıyorlar kara ayakkabılarıyla

siyah beyaz bir gökkuşağı vuruyor

umutlu uyanışlarımın şahidi pencereme

renkler çekiliyor gözlerimin önünde

yapraklar kuruyor 

simsiyah düşüyor yere

kararıyor insanların yüzü

gölgesiyle aynı renge dönüyor

kimisi can çekişen renkleri 

hayata döndürmeyi deniyor

ama nafile

gözyaşıyla akan bir makyaj gibi

dağılıp eriyor

o sevdiğimiz bütün renkler

...

hızla atıp kendimi sokağa

kaldırmak istiyorum ayağa

ölmesin diye gökyüzünün mavisini

son gücüyle duyuruyor bana sesini 

-renklere yer yok artık

 siyah ve beyaz yetiyor

 dünyayı resmetmeye 

 dört bir yanı sarmadan karanlık

 sahip çıkın beyaza

 yoksa o da gidiyor

Ben ve Gece Susuyorduk

Ben konuşuyordum yalnız

gece susuyordu

bir parça ay 

kaçıncı kez boş kaldığını unutmuş

nemli bir bardak

küle dönmüş yarım bir sigara

ve yalnızlıktan fazlası 

yoktu masada

hayalin beliriyordu apansız

ay ışığından da parlak

masanın ucunda duruyordu

bir kelebek konuyordu

yüzünün kıyısına

ömrü uzuyordu

gece konuşuyordu yalnız

ben susuyordum

düşüp kırılıyordu o nemli bardak

uzaklaşıyordu hayalin

o son gidişinin tiyatrosunu izliyordum

çaresizlikten fazlası 

yoktu masada

kaçıyordu kelebek

gittikçe soluyordu renkleri 

bir parça ay 

avuç dolusu kül

ve cam kırıklarından başka

hiçbir şey kalmıyordu geride

ben ve gece susuyorduk

artık

içimizden küfrediyorduk aşka

Kırmızı Yüzlü Aşklar

Önce ellerimi aldılar benden

gözlerimi sonra

dokunmadan ve görmeden 

yaşanan bir aşkı izlediler
kırmızı yüzlü aşklar gibi sandılar
çok geçmeden
beyazın saflığına inandılar

kalbime uzanmak istediler

ama zordu bir günahkarın 

erişmesi kadar cennete

elleri kırıldı

bir utançtı sevdayı

sefil anlamlara yüklemek

yer yarıldı

içine girdiler

Aşka "Sen" Diyebilmek

Sana teşekkür etmek istiyorum. Uzadıkça uzayan cümleler kurup, susuzluktan kurayana kadar dilim damağım yere göre sığdıramamak istiyorum seni.

Gözlerinle bana ışık olduğun için
Ruhumu titreten o ipek sesinle gönlüme huzur kattığın için
Pamuk ellerinle beni sarıp sert rüzgarlara bırakmadığın için
Omzunda başımı koyacak o yeri her zaman içtenlikle sakladığın için
Güzelliğinle bana yeryüzünde cenneti yaşattığın için
İnsanların ağız dolusu laflara sığdıramadığı aşkı, bana tek kelimede yaşatma fırsatı verdiğin için..Aşka "sen" diyebildiğim için..

Sana ne kadar teşekkür etsem az, sensiz geçen bir an bile fazla gelecek yaşadığım müddetçe..

İyi ki doğdun kollarında ölmeyi istediğim tek insan..

Bıçağın Soğuk Yüzü

Bir başkası dokunacaksa sana

bıçak olmalı tenin

yalnız ben dokunduğumda

sıcak olmalı tenin

teninin kokusunda saklı

sırrı ebediyetin

...

Madem ki göremeyeceğim

o cennet misali yüzü

soğumalı yüreğim

sarıp sarmalarken

bıçağın soğuk yüzü