Yıldız Avlarım Geceleri

Her gün

Herkes daldığında uykuya

bana kalır gökyüzü

ki kimse bilmez kıymetini

o kadar ağırdır ki başları

kalkmaz yukarı

oysa ben

yıldız avlarım geceleri

kuyruğundan yakalayıp

parıltısında kaybolmayı

karanlıktan kurtulup

ışıkla dolmayı dilerim

yatağının başında

dua eden bir çocuk gibi

içten ve masum

.........................................

Yine bir gün

gözlerim değilken gökyüzünde

bir çift göz gördüm yeryüzünde

o tutunmaya çalıştığım

parıltıyı taşıyordu gözünde

kabul oldu dileğim

o an ışıkla doldum

aşık oldum

Bir A, Ş ve K Hikayesi

Harfler güzel ve anlamlı bir kelime oluşturmak için gizlice toplandılar. 


29'u da ordaydı. Z, alışkanlıktan olsa gerek yine en son geldi. 


Hepsi bu gece oluşturacakları kelimede yer almak oldukça heyecanlı ve isteklilerdi. 


Yer yer gruplaşmalar göze çarpıyordu. Bazı harfler yan yana anlamlı kelimeler oluşturmuşlardı bile. 


Konuşmalar hararetliydi. Sesli harfler tartışma ortamını alevlendirdiler. Sessiz harfler de köşeye çekilmiş olan biteni uzaktan izliyorlardı.


 A sesini yükseltti :


 "Alfabenin ilk harfi benim. Eğer bir anlamlı kelime oluşturulacaksa bu kelime benle başlamalı. " dedi. 


Diğer harfler A' ya duydukları saygıdan dolayı, sadece içlerinden hafif hafif mırıldanarak kabul ettiler. Ne de olsa ilk harfti. 


Kelimenin A ile başlayacağına oy birliği ile karar verildi.


Bugün ünlü ve ünsüz ayrımı yoktu. Hepsinin sözleri değerliydi. Bütün harfler eşit ve tek çatı altındaydı. 


Diğer harf için tartışmalar yeniden başladı. Büyük bir gürültü ortamı vardı ve kimse kimseyi dinlemiyordu. 


Ş ortaya atılıp kendini belli etmek için biraz da kuyruk  sallayarak :


 -" Şşşşşşşşşşşşş. Ay kuzularım biraz sessiz olun lütfen. Hiç tartışmayı bilmiyorsunuz" dedi. 


Ş 'nin bu herkesi susturan çıkışı ve kuyruk sallamasının da etkisinden olsa gerek diğer harfler hemen etkisi altına girdiler. 


Böylece Ş kolay bir zaferle ikinci harf olmayı başardı. 


Bu sırada K gözlerini Ş' den alamıyordu. Aslında onu çıkışını yapmadan çok önce hemen toplantının başında fark etmişti ve o andan itibaren ne diğer harfleri ne de konuşulanları umursamıyordu. 


Ş, A'nın yanındaki yerini almak için oraya doğru yaklaştı. K bir şeyler yapmasının gerektiğinin farkındaydı. Ş' nin yanında o olmalıydı. 


A da yanına gelen yeni harfi baştan aşağıya süzdü. Gözlerindeki parıltıyla beraber bıyık altından gülümsedi. Yanına gelen Ğ de olabilirdi. Kendini şanslıydı hissetti. 


K ortaya atıldı : 


- "Ben Ş' yi seviyorum." dedi. 


Bir anda tüm bakışlar K' ya çevrildi. Kimi bu özgüven karşısında şaşkın kimi ise kızgındı. Ş şaşkınlar tarafındaydı. 


K devam etti :


Karşı çıkacaksanız, bütün harfleri hatta bir araya gelip oluşturduğunuz bütün anlamları karşıma almaya hazırım.  Ş' nin yanındaki harf ben olmalıyım. Onun yanında olmazsam, hiç bir kelimede gerçekten olmak istediğim için olmayacağım. Başka kelimelerin anlamı içinde mutsuz olmak istemiyorum. Sesimi sonsuza gömerek, bir ömür sessiz bir harf gibi yaşamak istemiyorum. 


Bu konuşma karşısında sessiz harfler bile kayıtsızlığını bozarak K' ya destek verdiler. Kızgın olan harfler bile yumuşadı. 


Herkes şaşkındı. Daha önce de milyonlarca kez bir araya gelip anlamlı kelimeler oluşturdular ama asla bir harfin bir harfi sevdiğine ve hep yan yana olduğu diğer harflere meydan okuduğuna şahit olmadılar. 


Ve K'ya izin verdiler.

Harflerin hiç şüphesi yoktu ki yeni doğan bu kelime, dillerden düşmeyecekti. Bu yeni anlamın farkı ve gizemi açıkça belliydi. 


İşte "AŞK" böyle doğdu. 


O gün bugündür, Ş her ne kadar A ile K'nın tam ortasında gözükse de K' ya bir adım daha yakın olmuştur.

Binlerce Boşa Nefes

Sen gittin

küçüldü adımlarım

daha zor ayakta durmak

tek nefeste ulaştığım yerler

daha uzak

verdiğim binlerce boşa nefes
dudağımda ıslık gibi

bir şarkıya benziyor

sanki

hasta bir adamın

yorgun sesi

özgür bırakırken

içindeki son hevesi

......

Duymuyor musun ?

...................................

Duymuyorsan

artık o kadın değilsin

arkasından gidişi izlenen

Söyle neden

şarkılara sırtın dönükken

aşk önünde eğilsin ?

Duvarlara Yakın Yaşamak

En çok ortalarda kalmaktan korkuyorum.

İnsan kalabalığının ortasında hiç güvende hissetmedim kendimi. Kendini zor taşıyan, ve omuzlarında dışarıdan bakıldığında görünmeyen ağır yüklerle acele içinde sağa sola koşuşturan o kalabalıkta, zaman boşluğuna terk edilmiş bir kimsesizim. Herkes gibi.

Ve farkındayım kimsenin başka bir omuza destek verecek gücü yok artık.

Kendimi çok güçlü göremiyorum. Güçlüyüm. Yaşam safsatasının ortasında rüzgara karşı koşabildiğim için. Ama çok güçlü değilim. Yakından bakıldığında haşmetli görünen biz insanlar, yukarıdan bakıldığında sadece birer noktayız.

Kendini ünlem zannedenler günü geldiğinde soru işaretlerinin altında ezildiler.

Ortalarda durmuyorum.

Ve gözüm kapalı güvenmiyorum. Gözlerim açık. Yaşamı seyrediyorum. 

Bir yol buldum kendime. Kimseye güvenmeden. Duvarlara yakın yaşıyorum.

Duvarlara yakın yaşamak... İnsan sıcaklığından yoksun ama güven içinde..

Perdeleri Çektim

Perdeleri çektim..

Oysa ki

Penceremin önünde çiçekler yetiştirecektim..

gözlerinin rengini

onlarda görecektim

bulamayacak olsam da dengini

deneyecektim

Belki Bir Gün

Buluşabiliriz seninle

belki bugün değil ama bir gün

ayrı otobüsün yolcuları da olsak

biletleri alırken biliyorduk

elbet vardı bir son durak

ki kaçamazdık sonsuza dek

sen, ben ve diğerleri

farklı yollar seçiyoruz

ama aynı yere gidiyoruz

belki ait değilken dünyaya

belki nefessiz belki soğuk ve hafif

ama buluşabiliriz

yukarıdan bakıp dünyaya

bu sefer uyuşabiliriz

kim bilir belki yine eskisi gibi

gülüşebiliriz

Bir Ben Varım

Seni hatırlatan ne varsa

attım hayatımdan

önce sesler kayboldu

sonra görüntüler

sanki toplayıp her şeyi

sonsuza götürdüler

...................................

Derin bir sensizliğe 

bürünürken gece

yalnız ben kaldım

atsan atılmaz

ki satılık hiç olmadım

...................................

Sofrada unutulmuş bir ekmek gibi

yarım
bir ben varım      
...